Neyin nesi

Bir yer vardı ki tam sınırda...Ölüm kokuyordu bu topraklar;havada hep kan kokusu vardı,neyin tartışmasını yaşadığını bile anlayamamış,tebessümsüz insanlar vardı.Masum değildik hiç birimiz;kimsenin kimseyi suçlayacak gerekçesi yoktu;katliam(?) dedikleri ve adını roboski koydukları bir çarkın haklı tarafı olamazdı;günlerce uyumadan insanlara kardeşliği anlattık;sevdiğimiz insanlari gözlerimizin önünde kaybettik;OZAN ŞARLAK  kalbinden vurulduğunda yanındaydık;usul usul düşmüştü omzundan tüfeği ve yanliz iki saat uyku almıştık üzerimize o sonsuz uykusuna kavuşurken;konuşacak o kadar çok sey var di ama boğazımızda düğümleniyordu hece hece;bir de hava o kadar soğuktu ki sanki sarıkamışta ruslara karşı direniyorduk;bi taraftan tarih yazıyor bir taraftan karış karış yaşıyorduk anadoluyu;siyasetle iğrençlesen ve her geçen gün çeşitli süreçlerle otoritesini yitiren devleti anlatıyorduk o insanlara;farkli olduğumuzu hissettiriyorduk;devletten daha devletçiydik...Hepimiz parçalara bölünmüş ve anadoluya yayılmış Mustafa Kemal"ler idik.Fedakardık şüphesiz çünkü onun askerleriydik..Elinde gitarla sokaklarda söylemde bulunan gençlerede saygımız vardı ama biz hep sahadaydık. mücaadelenin tam ortasındaydık...Soluk soluk yaşıyorduk "NEFES"i...