Şimdi süslü cümleler kurmuyorum biliyorum bir kıymeti kalmadı ikimiz ve kimse için;yokluğuna alışılmıyormuş bunu öğreniyorum;derler ya "varlığınızla kıymet bilmeyenleri yokluğunuzla imtihan edin"diye ben imtihanların en büyüğündeyim..Bütün duygusal şarkılar sanki bana hitap ediyormuş gibi hepsini ezberliyor yeni güne tekrardan acıyla uyanıyorum..Umut fakirin ekmeği ben döneceğini umut ediyorum;her gece rüyalarıma seni tercüman tayin ediyor sabah yatağın soğuk kenarını gözyaşlarımla örtüyorum.Kimseye birşeyi beğendirmek için almıyorum artık kalemi elime;sadece sana olan hasretimi işliyorum nakış gibi...
Yoksun ya hayat denen bu oyunda başaramıyorum;bilmediğin şeyler vardı hep dilimin ucuna gelen ama söyleyemediğim;şimdi hepsini açıklıyorum sevginin önünde kimse duramazmış herkese bunu öğretiyorum..
Sen bana yazılmış olmalısın dualarımın bir kenarına sebepsizce kavuşcağımız günün hayalini iliştiriyorum...
Yoksun ya hiç birşeyin tadı yok...Ne olur hayata bir kazık atıp dön artık...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder