Adı"nı"CAN"lara yazdım..

Çocuktuk,severdik birçok şeyi;neyi nasıl sevmesi gerektiğini bilmesek de büyüklerimizden gördüğümüz aşk' ı işlerdik camların buğusuna;sonra bir kalp çizer bir tarafına ismimizin baş harfini koyar OK'un öteki ucuna harf koyabilme ihtimalini severdik..Bir süre sonra sıcaklık değişir,kalp kaybolur;onada üzülürdük.Elinden bütün umutları alınmış minik gibi kalmamıza rağmen;ne kadar sorgusuzdu sevmek.. 

Sonra büyümüştük ki,Aşk"ın camların buğusuna yazmak gibi ucuz ve de sorgusuz olmadığını öğrenmiştik.

Sevmek için önce bir yürek ve o sevgiyi hakeden yüreği taşıyabilecek adam gerekmiş,

Ömür denen kısa yolda,hedef hep sevmek olunca;ulaşmak için hiç bir zaman kavramı yetmeyecekmiş;doyasıya yaşamak ve kestirmeleri kullanmamak gerekirmiş...

Camların buğusuna yazmaya benzemezmiş sevmek,soğukta sıcakta her zaman seninle olmak,kaybolmamak,Cebinde paran olmadığında yokluğu paylaşmak olduğunda hepsini sana harcama özgürlüğüne sahip olmakmış.

Fakir yada zengin kavramlarını aşk ile anlamsızlaştırmakmış;Çiseleyen yağmur altında sırılsıklam olup;ilk günkü duruluğunda olmak,o duyguyu hep canlı tutmakmış.

Kaybedeceksen hiç başlamamak;kazanacaksan hiç vazgeçmemekmiş;hayattaki son günü yaşıyormuşcasına gözü kara ve kendini tanıyamaz olmakmış.

Hayatın seni baştan aşağı yoğurduğu "emek" adını almakmış.

"Sen" kadar güzel "Ben" kadar fedakar olmakmış;saatleri sana göre ayarlamak zamanı sen gibi yaşamak;basit bir tebessümü bile mutsuzluk icrâsına kaptırmamakmış...Sevmek her an senin aklında;yüreğinde;dilinde;kaleminde;inanışında;bütün hissiyatında yaşamakmış.

SEVMEK YENİDEN VAROLMAKMIŞ....

Sizde seviyorsanız yada hissettiklerinizin adina sevmek diyebiliyorsanız eğer;hisselerinizin buğulu ucuz camlara değil de sevdiğinizin kalbine yazın;Sıcaklık değişsede buharlaşıp kaybolmasın.

Sevmeyi öğrenin;aşk"ı anlatın çevrenize;anladıkça sahip olursunuz ulaşmaya çalıştığınız sevginize;nede olsa "dil" in cesaretine kimse karşı koyamaz bazen güldürür,duygulandırır;bazende can yakar ama hep düşündürür;hep kalıcıdır..